معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ارسال جوابیهای به دفتر مجله درباره یكی از مطالب شماره 69 واكنش نشان داده است كه در ادامه می خوانید:
پیرو درج مطلبی با عنوان «خود غلط بود آنچه میپنداشتیم» در صفحه 117 شماره 69 آن مجله به پیوست توضیحی ارسال میشود. خواهشمند است مطابق قانون مطبوعات و به منظور روشن شدن اذهان در اولین شماره در دست انتشار درج شود. در شماره 69 مجله «شهروند امروز» مطلبی با عنوان «خود غلط بود آنچه میپنداشتیم» منتشر شده است كه نگارنده براساس پنداشتها و گمانها – امیدواریم غرض نباشد – خواسته است معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دفتر موسیقی را مانع و سدی در برابر خانه موسیقی نشان دهد.
قصد بر این نداریم كه با پاسخگویی بحث و جدل راه بیندازیم و یا اینكه هنرمندان عزیز و پرتلاش خانه موسیقی چه اعضای هیأت مدیره كه همواره تعامل و ارتباط مناسبی با دفتر موسیقی داشتهاند و چه دیگر اعضای این نهاد را خاطر آزرده شود. اینكه با تأخیر این مطلب ارائه میشود هراس از همین بود كه بیجهت برداشت تقابل از آن شود. اما از آنجا كه ضرورت دارد مخاطبان آن نشریه در جریان امور قرار گیرند، مطالبی براساس مستندات و مدارك نه برپایه پنداشتهها و گمانها ارائه میشود.
1- شورای راهبردی موسیقی كشور تركیبی از استادان صاحبنظر در حوزه موسیقی، چهرههای دانشگاهی، معتبر و كارشناسان برجسته است و سیاستهای كلان و راهبردی موسیقی كشور را بررسی و تدوین میكند، این تركیب همواره از حضور چهرههای برجسته موسیقی فعال در نهادهایی همچون خانه موسیقی، حوزه هنری، مركز موسیقی صداوسیما و... بهره برده است و در این میان اعضای هیأت مدیره خانه موسیقی بیشترین آمار و درصد اعضای ثابت را داشتهاند، لذا ابهام و نكته رمزآلودی در این تركیب وجود ندارد، گو اینكه تلاش نویسنده محترم برای مرموز جلوه دادن آن نیز ناموفق مینماید.
2- معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در مراسم افطار هنرمندان چون سالهای گذشته – نگارنده به اشتباه فقط عنوان كرده است كه امسال از اعضای هیأت مدیره به صفت حقوقی دعوت به عمل نیاورده است – از هنرمندان رشتههای موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی برای حضور دعوت كرده است البته متأسفانه به لحاظ محدودیت فضا و امكانات امكان میزبانی تعداد بیشتر هنرمندان وجود ندارد.
هنرمندان تجسمی، موسیقی و تئاتر در سالهای گذشته نیز به همین شیوه دعوت شدهاند و هنرمندانی از اعضای هیأت مدیرههای تشكلهای صنفی مانند خانه موسیقی و خانه تئاتر نیز دعوت شدند و برداشت نگارنده كه این شیوه را دال بر تضعیف خانه موسیقی از سوی معاونت هنری میداند بیاساس است البته ممكن است عدم دعوت سهوی نگارنده – كه بازرس خانه موسیقی نیز هست – موجب این تصور و پنداشت باشد.
3- (الف) مبلغ كل واریزی در سال 86 به دستور معاون امور هنری و از ردیف دفتر موسیقی به حساب خانه موسیقی 000/000/350/1 ریال بوده است. در سال جاری نیز تاكنون مبلغ 000/000/300 ریال از اعتبار معاونت هنری به خانه موسیقی پرداخت شده است.
3- (ب) گویا نویسنده محترم كه مدتهاست به فعالیت در عرصه موسیقی میپردازد فراموش كردهاند یكی از برنامههای جشن خانه موسیقی اجرای اركستر ملی ایران (تحت پوشش دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) بوده است كه یكی از اجراهای موفق خود برای دفتر موسیقی را برای این جشن ارائه نموده و عواید حاصل از آن را نیز به خانه موسیقی اختصاص داده است.
4- تأسفبارترین بخش این مطلب ارائه گزارش غلط و نادرست در خصوص تأخیر در صدور مجوز جشن خانه موسیقی است كه عنوان شده «مجوز كنسرت روز شنبه (4 روز قبل از اجرای برنامه) داده میشود در نتیجه فرصتی برای تبلیغات باقی نمیماند... نه اسپانسری جذب كار میشود... وقتی اجراها مشخص است، آدمها مشخصتر و در نهایت نهادی كه قرار است متولی این مراسم باشد، از هر دوی آنها شناسنامهدارتر، دلیل این همه تأخیر در دادن مجوز چه میتواند باشد جز چوب لای چرخ گذاشتن؟»
برای روشن اذهان عمومی باید گفت كه تاریخ نامه درخواست از طرف خانه موسیقی دوشنبه 15/7/87 است كه این درخواست روز سهشنبه 16/7/87 به دفتر موسیقی واصل شده است و با توجه به تعطیلی اداری روزهای پنجشنبه و جمعه (18 و 19 مهرماه) در اولین فرصت ممكن یعنی روز شنبه 20/7/87 مجوز مربوط صادر شده است (مدارك در دفتر موسیقی موجود است) علاوه بر آن اطلاعرسانی و تبلیغات جشن خانه موسیقی از مدتی قبل از صدور مجوز شروع شده بود، پوسترهای جشن (كه در آن به همكاری دفتر موسیقی وزارت ارشاد هم اشاره شده است) پیش از ارائه درخواست و صدور مجوز چاپ و توزیع شد و نشست مطبوعاتی دبیر جشن خانه موسیقی نیز 16 مهرماه – یك روز پس از ارائه درخواست مجوز – برای تشریح برنامههای جشن برگزار شد بنابراین مسوولان جشن منتظر صدور مجوز نماندند كه به نظر نگارنده مانعی برای تبلیغات و درآمدزایی این نهاد صنفی باشد.
لذا تفسیرهای سراسر نادرست نویسنده یا ناشی از ناآگاهی مطلق نویسنده از مستندات و اطلاعات واقعی است و یا نشان از قصد و غرضی آگاهانه برای تخریب است ولو به قیمت فریب خوانندگان محترم نشریه وزین شهروند امروز – كه باز هم امید كه چنین نباشد – لذا به نویسنده محترم باید توصیه كرد كه ابتدا خود حكایت معروف را بخوانند تا شاید موفق به رمزگشایی از عملكرد خویش (كه در زمان همكاری فعال با وزارت ارشاد بهگونهای و در زمان همكاری كمرنگ به گونهای سرتاپا متفاوت است) شود. در پایان بار دیگر بر تعامل و همكاری معاونت هنری و دفتر موسیقی با خانه موسیقی در این سالها اشاره و تأكید میشود كه خوشبختانه نتایج مثبتی داشته است و امید است این ارتباط بیش از گذشته تداوم یابد چون بدون این تعامل فعالیت در این عرصه دشوار و حتی ناممكن است.